Weer terug in het onderhand vertrouwde Auckland. Omdat de bussen nog niet elke dag vertrekken, en ik geen zin had om al meteen door te gaan naar Coromandel, had ik twee dagen te besteden in Auckland. Lekker rustig aan dus.

De eerste dag ben ik nog maar eens langs gegaan bij IEP,de werkorganisatie. Nog even wat dingen proberente plannen, maar daar is niet veel van terecht gekomen.Het plannen van deze vakantie is toch zinloos,je komt steeds weer nieuwe dingen tegen om te doen. Dus maar even gerelaxed en omdat ik nogeen beklimming van de Auckland Harbour Bridge tegoed had, heb ik deze maar voor de middaggeboekt. En dan moet je gaan bedenken watje de dag erna gaat doen. Mijn rugzak puilt ondertussen uit van de foldertjes van allerlei activiteiten die je kan doen in NZ.

En daartusseneen folder om te gaancanyonnen in de buurt van Auckland. Aangezien ik in Auckland zelf alhet meeste heb gezien en gedaan, besloot ik om dit maar eens te proberen. Ook weer eens kwestie van niet teveel nadenken en gewoon boeken. Maar eerst nog een brug beklimmen.Beklimmen is niet echthet goede woord, het is meer een wandeling over de brug. Je bent tehele tijd gezekerd aan een staalkabel dus er kan vrij weinig gebeuren. Natuurlijk weer mooi uitzicht over Auckland en omgeving. Daarnaben ik weer terug gegaan naar hethostel nog maar wat eten gekookt.

En vandaag stond dancanyonnen op het programma. Helemaal geweldig! Er waren twee opties, de Blue Canyon en de Sleeping God. Ik had gekozen voor de Blue Canyon omdat je dan niet zo vroeg hoefde op te staan en hij was wat goedkoper.Ik kan nu al zeggen dat ik de Sleeping God ook nog een keer ga doen! Wewaren maar met z'n drieen; eenAmerikaan, Erwin en Neil, de begeleider. Altijd leuk om twee 30+ers over de midlife-crisis & politiekte horen discussieren. Voor het canyoning zelf, bekijk de foto's maar! Ik vond hetgeweldig om te doen, ook alwas het af en toe wel watkoud en glad. Onderweg nog even geluncht onderaaneen van de watervallen. Ook leuk als Neil je aanwijzingen geeft waar je ongeveer moet springen, je dan daar springt, en hij ondertussen roept: NO!!! NOT THERE!!! Ook alle verhalen wat er mis kan gaan zijn leuk om te horen als je net moet gaan abseilen van een 20 meter hoge waterval. Tot nu toe wel deleukste dag van de hele trip naar NZ!