Aangezien het al de heledag aan het regenen is lijkt me dit een geschikt moment om wat meer over het dagelijkse backpackersleven te vertellen voor diegene die geen idee hebben hoe dat er uit ziet. Ik had toch al een relax-dag ingepland na de afgelopen dagen, en zelfs op deze dag zit het weer mee.

Eerst dan maar even uitleggen hoe het precies werkt met de Stray-Bus. Er zijn een aantal backpackersbus-organisaties in NZ waarvan een Stray heet. Het principe is eigenlijk als volgt. Er is een bepaalde route die de bus rijdt door heel NZ, waarbij de meest toeristische plaatsen en wat kleinere plaatsen worden bezocht. De route start in Auckland en gaat langzaam naar het zuiden. Na het noordereiland steek je metde veerboot over naar het zuidereiland en daar ga je verder. Uiteindelijk kom je weer in Auckland terug. Als je de hele tour in 1 keer doet ben je ongeveer 30 dagen onderweg. Er vertrekt echter om de twee dagen een bus vanuit Auckland. Je kan dus in een bepaalde plaats stoppen met de huidige bus en wachten op de volgende bus endaar dan weer mee verder reizen. Dat heb ik al een aantal keren gedaan. Als je in een plaats komt waar je langer wil blijven stap je gewoon van de bus en blijf je daar. Omdat er meestal een 30 backpackers in de bus zitten, stappen er meestal wel meer van de bus. Dus dan zit je met een paar menseneen paar dagen in hetzelfde hostel. En dan leer je elkaar wat beter kennen.

Ik hoef ook niet de hele dag met mijn zware backpack rond te lopen. Die ligt of in de bus, of in het hostel. Tijdens de busreis worden ook activiteiten gedaan, zoals het raften, naar hot water beach en de Tongariro Crossing. Als je dat aan het doen bent neem je alleen een kleine rugzak mee met de spullen die je nodig hebt.

Daarnaast is het gewoon heel makkelijk om mensen te ontmoeten, mede door de bus, maar ook tijdens het verblijf in het hostel. Ik slaap meestal op kamers met 6-8 bedden (dat zijn toch de goedkoopste, je betaalt ongeveer 15 euro per nacht) en zo leer je ook elkaar kennen. Bijna iedereen reist alleen, ik heb pas heel weinig backpackers ontmoet die de hele tour samen doen,of ze hebben elkaar ontmoet in NZ en reizen dan een stuk samen. In een hostel is ook altijd een grote keuken waar je zelf kan koken, een wasruimte met wasmachine en droger, een lounge met tv, en meestal ook een aantal computers met internet. Tot nu toe heb ik nog niet veel avonden alleen gezeten, omdat er niemand was die ik kende. Ze zijn volgens mij op 1 hand te tellen. Het ligt ook vooral aan jezelf, als je alleen op je kamer blijf liggen met je iPod in je oren, dan zul je niet snelanderen ontmoeten.

Dan nog maar wat over de mensen die ik heb ontmoet. Omdat toch iedereen zijn eigen plannen heeft, zie je elkaar meestal maar een paar dagen als je in dezelfde plaats blijft. In Aucklandben ik een paar dagen met dezelfde backpackers op stap geweest. Gilles & Laura uit Canada, die erachter kwamen dat ze in de buurt van elkaar woonden (2 uur rijden met de auto), Slate uit de VS die zei dat hij een veelbelovend american football-talent was totdat hij een enkel brak en Frida uit Zweden die ik weer zal zien tijdens het U2 concert in Auckland. We houden nu wel wat contact via Facebook, maar of ikde restweer tegenkom weet ikniet. Daarna heb ik de East Cape Tour gedaan met een paar mensen, waarvan Jason de gids/chauffeur was. Een Maori die eruit zag als 25 maar toch echt 38 was en een van de leukste gidsen die ik tot nu toe heb gehad. Omdat zijn iPod het had begeven mocht ik voorin zitten en de muziek regelen, dus heb ik de bus maar even kennis laten maken met Rowwen Heze.

De gidsen zijn trouwens wel vrij verschillend, en je hebt dus of pech of geluk als je de hele tour in 1 keer doet. Ze hebben ook allemaal bijnamen, tot nu toe heb ik bijvoorbeeld Hoff, Python, Local & Seagull gehad. Van Seagull weet ik het verhaal niet achter zijn bijnaam, maar Hoff komt van Haselhoff en gecombineerd met Raglan Surf Beach kun je daar zelf wel wat bij bedenken. Python was ooit een gids op een rafttocht in Afrika en sprong van paniek uit zijn boot toen er een python interecht was gekomen, en Local komt uit Engeland.

Zow, weer een half uurtje voorbij op deze regenachtige dag, hebben jullie tenminste weer wat te lezen.