Ondertussen ben ik aangekomen in Wellington, de hoofdstad van NZ. Dit bevalt na twee uur al beter dan drie dagen Napier.

Ik was al eerder in Napier geweest na kerstmis en toen wilde ik nog een keer teruggaan om de stad wat beter te bekijken, maar eigenlijk had ik in dat uurtje dat ik er toen was alles al gezien. Napier is op zich wel een interessante stad, en kan potentieel een tweede Miami worden. Helaas is er echter in plaats van een schitterend wit strand met palmbomen, een zwart strand met kiezelstenen. Daarnaast isergeen echt uitgaanscentrum. Een pluspunt was het hostel waar ik drie nachten heb geslapen, een van de betere waar ik in NZ geweest. Gelukkig hadden ze een goede lounge, waar ik dan ook de meeste tijd heb doorgebracht. Na een wandeling door de stad van anderhalf uur had ik eigenlijk alles gedaan wat er te doen is. Het museum waar ik heen wilde is gesloten voor renovatie.

Napier staat bekend om zijn Art Deco architectuur (zie foto's) en de wijngaarden in de omgeving. Na een aardbeving in 1930 werdt besloten om de hele stad ingezamelijke stijl opnieuw op te bouwen. Dat geeft de stad een bijzondere uitstraling, maar ik heb het idee dat ze er sinds 1935 niets meer aan gedaan hebben. Misschien komt het omdat het zo afgelegen is van de rest van NZ, maar Napier is niet echt de toeristenstad die je zou verwachten.

Nu zit ik in Wellington, heb CJ weer ontmoet en staat ons het plaatselijke nachtleven te wachten. Misschien ook nog wat culturele dingen doen, het museum moet het beste van NZ zijn. CJ is er al vijf keer geweest en heeft nog niet alles gezien, gelukkig hoef je geen entree te betalen. Zodra ik hier ben uitgekeken wacht de veerboot om de Cook Strait over te steken.