Na een paar dagen rust in Te Anau was het tijd om weer op de Stray bus te stappen en verder te reizen met de tour. De route ging vanuit Te Anau eerst weer naar Milford en omdat ik geen zin had om nog een dag langer in Te Anau te zitten besloot ik om maar gewoon mee te gaan, de volgende dag zou de bus weer op de terugweg door Te Anau komen. Op het programma stond een cruise door de Milford Sound, maar deze had ik al gedaan, dus ik was de enige in de bus die een paar uurtjes in een cafe wilde gaan zitten in Milford.

Toen de chauffeur alle pasjes had uitgedeeld om aan boord van de boot te gaan, had hij er echter nog een over. Dus ik kon gratis een tweede geweldige cruise doen. Het weer was ongeveer gelijk, maar het had wat minder geregend de afgelopen dagen, dus er waren een stuk minder watervallen. Daarnaast was de commentator eens stuk saaier. Een klein pluspunt was dat deze keer een groep dolfijnen besloot om met de boot mee te zwemmen.

Na een historische overnachting in een oud mijnwerkers kamp was het de volgende morgen vroeg opstaan om de veerboot naar Stewart Eiland te halen. Dit is het derde eiland van NZ en hier wilde ik natuurlijk ook even heen. De veerboot op zich was al een hele beleving, te vergelijken met een uur lang in een achtbaan door te brengen. Stewart Eiland staat bekend om de natuur omdat ongeveer 90 procent van het eiland national park is. Ik heb die middag dan ook een wandeling gemaakt door de natuur daar. De volgende morgen weer terug naar het zuidereiland met de veerboot.

Het was zaterdagmorgen, en wat doen jongens van een jaar of 10 op zaterdagmorgen?? Juist, voetballen. Er zaten 3 jongens op de veerboot die een voetbalwedstrijd gingen spelen. Blijkbaar woonde ze op Stewart Eiland (bevolking van ongeveer 200) en dus moesten ze elke zaterdagmorgen een uur met de veerboot erheen, en natuurlijk weer een uur terug. Een van hun heeft ook nog tijdens de hele tocht moeten overgeven. Over motivatie gesproken!

Daarna zijn we met de bus door de Catlins gereden, een mooie kuststreek. Eenmaal aangekomen in Dunedin was het zaterdagavond en tijd voor een bezoekje aan de plaatselijke brouwerij. Na een saaie rondleiding van een uur was er daarna een half uur gelegendheid om de diverse brouwsels aan een smaaktest te onderwerpen. Ik hoef jullie natuurlijk niet te vertellen dat ik hier dan ook maar gebruik van heb gemaakt. Een goed begin van een zaterdagavond die pas vroeg in de morgen werdt afgesloten. De zondag heb ik dan ook vrij weinig gedaan.