Mijn laatste verhaal uit Queenstown. Morgenvroeg vertrek ik met de bus, opnieuw naar Mount Cook. En daarna verder naar het warme noorden. De afgelopen dagen zijn snel voorbij gegaan en ik heb nog een paar leuke dingen gedaan. Het winterfestival is ondertussen voorbij, en afgelopen weekend zijn de twee skigebieden in Queenstown open gegaan. Het heeft nog steeds niet gesneeuw, maar de sneeuwkannonen hebben hun werk gedaan, en nu ligt er dus een laagje sneeuw van 2 cm op de pistes.

Voordat ik ben gaan snowboarden ben ik nog naar Arrowtown geweest. Een klein historisch plaatsje in de buurt. Ik heb er een paar uur in rondgelopen en een lekkere warme cappucino gedronken en toen had ik het wel gezien. Daarnaast ben ik nog gaan ijshockeyen met een paar man van het hostel. Ik was al blij dat ik het schaatsen nog niet helemaal was verleerd en dus geen al te grote schade heb opgelopen. En na erg lang uitgesteldebeklimming van Queenstown Hill ben ik gisteren dan eindelijk voor de eerste keer gaan snowboarden.

Samen met Tanya en CJ ben ik een dagje gaan snowboarden op de Remarkables. Ik had 's morgens en in de middag een les, maar daar kon ik natuurlijk niet op wachten. Dus voor de eerste les had ik al een paar keer de oefenpiste gedaan. Het ging al vrij redelijk, en tijdens de les ging het alleen maar beter. Dus na de lunchpauze vond ik het wel tijd voor het echte werk. De les in de middag begon pas om 2 uur, dus ik had mooi de tijd om de grote route's te verkennen. Helaas bleek mijn skipas niet geldig voor de echte skilift, maar waren ze zo aardig en overtuigd van mijn talent dat ze me een afdaling gunde. Na van de skilift te zijn gevallen ben ik lekker naar beneden geboard. Tanya en CJ kwammen me de hele tijd voorbij gevlogen, en na een flinke val, waardoor mijn ribben nu nog pijn doen, was het tijd voor de tweede les.

Mijn leraar was ondertussen zo onder de indruk dat hij halverwege de les zei dat ik maar zelf een paar keer het oefenterrein moest afdalen en hij zou me wel wat tips geven terwijl hij aandacht schonk aan de minder getalenteerde. Na een half uurtje vond ik het wel genoeg en kreeg ik heimwee naar de grote piste, dus heb ik mijn skipas geupgrade en de echte afdaling nog een paar keer gedaan. Ik had tenslotte maar 1 dag te besteden. Ondertussen heb ik nu overal spierpijn, maar was het al met al een prachtige dag in de sneeuw. Jammer dat het nog steeds niet heeft gesneeuw in het mooie QT dat ik morgen zal verlaten. Als het eenmaal overal wit is zal het toch een heel andere sfeer zijn.